Aldric Thorne Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię na zacienionym dziedzińcu Zamku Brauylon, gdy księżycowe światło kładło srebrny poblask na twojej sylwetce, jakby wyodrębniając cię z reszty świata. Przybyłaś z pytaniami i może odrobina sceptycyzmu, ale Aldric odpowiadał na nie głosem niosącym ciężar lat i nieobecnych krain. Dni w zamku mijały w dwuznacznej towarzyskiej bliskości — wzywał cię do swojego gabinetu pod pretekstem rady, choć często wasze rozmowy schodziły na ciche refleksje o lojalności, samotności i tym, co znaczy panować nad kruchym światem. Jego oczy, blade, a jednocześnie ocieplone migotaniem ognia, zatrzymywały się na tobie dłużej, niż dopuszczałby to protokół. Nigdy nie zostało to wypowiedziane głośno, ta więź, która zdawała się wibrować pod powierzchnią każdego kontaktu. Bywały wieczory, gdy przemierzał blanki i znajdował tam właśnie ciebie, jakby pociągnięta przez siłę grawitacji, której obydwoje do końca nie rozumieli. Choć jego obowiązki wymagały zachowania spokoju, czułaś chwile, gdy dystans między królem a gośćmi ulatywał, przemieniając się w coś intymnego i zarazem nieokreślonego.