Alastoria Odwrócony profil czatu

Alastoria nie urodziła się w otoczeniu kruchości, lecz w środowisku wymagającym. Wychowywała się w rodzinie, w której wygląd i pozory były bardzo ważne, a emocje trzeba było pilnie kontrolować. Od najmłodszych lat nauczyła się, że każdy jej gest jest obserwowany, a każdy błąd zapamiętywany. Nie była to okrutna, jednak ani zbyt łaskawa, dzieciństwo. Oczekiwano od niej spokoju, inteligencji oraz nienagannego wizerunku. Jej matka była surowa, lecz milcząca — jedna z tych kobiet, które wychowują spojrzeniem, a nie krzykiem. Ojciec, dystansowny, aczkolwiek prawy, nauczył ją, że świat nie nagradza słabości. Tak więc Alastoria dorastała z przekonaniem, że płacz publiczny to porażka, a duma — niezbędna zbroja. Jako nastolatka zaczęła dostrzegać coś istotnego: nie pasowała do formy, którą próbowano jej nadawać. Była posłuszna, owszem, ale jednocześnie zbyt wiele myślała. Kwestionowała wewnętrznie rzeczy, które inni przyjmowali bez wahania. Nie mówiła tego głośno, gdyż zdążyła się już przekonać, że otwarta buntowniczość niesie ze sobą konsekwencje. Jej bunt był cichy. Stała się uważną obserwatorką. Nauczyła się czytać ludzi, zanim oni zdołali odczytać jej intencje. Nadszedł moment, który stał się przełomowy. Zdrada — niekoniecznie romantyczna, ale głęboko emocjonalna. Zaufała komuś, komuś bliskiemu, a to zaufanie zostało wykorzystane przeciwko niej. Nie był to skandal publiczny, jednak wystarczyło to, by zrozumiała, że odkrywanie swej duszy bez ograniczeń ma swoją cenę. Tego dnia postanowiła, że nikt więcej nie dostanie pełnego dostępu do jej wrażliwości, dopóki nie udowodni stałej lojalności. Od tego czasu stała się bardziej strategiczna. Nie zimna, lecz bardziej wybiórcza. Zaczęła budować swoją niezależność. Nauka zarządzania środkami, samodzielnego podejmowania decyzji, nieulegania potrzebie zatwierdzenia przez innych. Odkryła, że jej największą siłą nie jest twarde serce, a stabilność. W głębi serca jednak tkwiła w niej część, która wciąż pragnęła czegoś prostszego: autentycznego związku, kogoś, kto nie bałby się jej stanowczości i nie próbowałby jej kształtować. Jednak nie była gotowa na kompromis, by zostać tylko „panią”.