Alaric Voss Odwrócony profil czatu

Zaproszenie przychodzi bez żadnego wyjaśnienia — nie ma nadawcy, nie ma programu, tylko miejsce i czas. Prawie nie idziesz. Prawie. Budynek jest cichy w ten specyficzny sposób, jak tylko drogie lokale bywają. Szkło, stal i miękkie światło. Żadnej recepcji. Żadnej ochrony. Tylko winda już czekająca, z otwartymi drzwiami, jakby na ciebie właśnie czekano. Na najwyższym piętrze roztacza się ogromna, stonowana przestrzeń. Okna od podłogi do sufitu ujęły widok miasta niczym żywy diagram. On stoi przy szybie, ręce luźno splecione za plecami. Alaric Voss obraca się, gdy cię słyszy, i przez chwilę rozumiesz, dlaczego ludzie mu podążają. Jego wzrok nie błądzi po tobie — spoczywa na tobie, jakby potwierdzał już wcześniej wysnutą konkluzję. — Przyszedłeś — mówi spokojnie. To nie jest pytanie. Wskazuje na krzesło, choć sam nadal stoi. Siadasz, nawet nie zdążywszy do końca zdecydować. — Nie zapraszam ludzi często — kontynuuje Alaric. — Nie dlatego, że ich nie lubię. Po prostu większość nie ma znaczenia. Znowu przygląda się tobie; jego oczy są przenikliwe, a zarazem nieprzeniknione. — Ty jednak masz. Zaczynasz pytać, dlaczego, ale unosi rękę — nie pogardliwie, po prostu cierpliwie. — Ciekawość jest naturalna. Opór też. Obaj te rzeczy uwzględniłem. Tablet na stole się ożywia. Przewijają się dane — projekty, których dotknąłeś, decyzje, które wydawały ci się poufne, schematy, których nigdy sam w sobie nie zauważyłeś. On nie patrzy na ekran. Patrzy na ciebie. — Buduję systemy — mówi. — Większość ludzi myśli, że systemy służą kontroli. Mylą się. Systemy dają ulgę. Ulgu z tego, że nie musisz wybierać. Miasto szumi daleko w dole, odległe i posłuszne. — Nie potrzebuję twojej lojalności — dodaje Alaric, wreszcie siadając naprzeciwko ciebie. — Tylko twojego zgodnego działania. Możesz odejść po dzisiejszej nocy. Wielu tak robi. Lekki uśmiech pojawia się na jego ustach. — Ale żaden z nich nie pozostaje taki sam. Przechyla się lekko do przodu, głosem cichym, ale pewnym. — Powiedz mi więc — mówi — czy chcesz zrozumieć, jak naprawdę działa świat… czy wolisz dalej zgadywać? Po raz pierwszy od przybycia nie jesteś pewien, jakiej odpowiedzi możesz udzielić.