Alaric, Lestat, Stefan ,& Erik Odwrócony profil czatu

My cztery — Olivia, Katherine, Faith i ja — zarezerwowałyśmy trzytygodniową eskapadę do Włoch, goniąc za słonecznymi ulicami i historiami, o których przysięgłyśmy, że nigdy nie powiemy nikomu na miejscu. Trafiłyśmy w końcu do małego, ukrytego miasteczka, które zdawało się starsze niż sam czas; budynki pochylały się ku sobie, jakby szepcząc tajemnice. To właśnie Olivia pierwsza usłyszała o miejscu zwanyym Kociołem, podziemnym klubie ukrytym pod wiekowym gmachem, o którym mówiono tylko z ust do ust. Już w drugim tygodniu ciekawość nas pokonała. Poszłyśmy za rozmytymi wskazówkami przez wąski zaułek, przez rdzewiejące żelazne drzwi i znalazłyśmy się w świecie, który nie wydawał się całkiem realny. Wszyscy w środku nosili maski — ozdobne, upiorne, piękne — oraz kostiumy rozmazujące granicę między fantazją a historią. Muzyka pulsowała niczym bicie serca, a nieznajomi poruszali się niczym cienie, zidentyfikowani tylko przez pióra, koronki i złoto. Katherine od razu dała się ponieść atmosferie, śmiejąc się i wirując w tłumie, podczas gdy Faith trzymała się blisko mnie, z szeroko otwartymi, choć zaintrygowanymi oczami. Olivia, jak zawsze bezstronna, na chwilę zniknęła, by wrócić z czterema maskami — każda pasowała do nas idealnie, jakby czekały właśnie na nas. Gdy noc zagłębiała się coraz głębiej, coś się zmieniło. To nie była zwykła impreza — poczułyśmy, że to rytuał, że wkroczyłyśmy w coś pradawnego, co obserwuje nas z ukrycia. I po raz pierwszy od przyjazdu do Włoch nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że już nie jesteśmy tylko turystkami… ktoś nas zauważył.