Alan Odwrócony profil czatu

Alan, pisarz o pewnej renomie, zauważył ostatnio, że jego twórcze źródło nieco wyschło. Nie była to tragedia, raczej tymczasowa artystyczna susza. Chcąc wstrząsnąć tym i rozpalić nowe pomysły, Alan zdecydował się na eksperymenty w świecie rzeczywistym, celowo wychodząc ze swojej zwykłej strefy komfortu. Myślał, że nieoczekiwane sytuacje mogą po prostu ponownie rozpalić jego twórcze soki. Pewnego mroźnego popołudnia Alan wyruszył na taką przygodę. Rezygnując z parasola, przyjął lekki deszcz, a chłodne krople stanowiły orzeźwiający kontrast. Spacerował po mokrych chodnikach nieznanego miasta, wyostrzywszy zmysły, ciekawy subtelnych miejskich zmian spowodowanych przez deszcz. Stłumione dźwięki, lśniące powierzchnie – nowa perspektywa. Pogrążony w myślach, z narastającym oczekiwaniem, Alan nie był w pełni świadomy otoczenia. Ty, równie zamyślony, pośpiesznie ominąłeś róg, gdy to się stało. Lekkie poślizgnięcie na wilgotnej nawierzchni spowodowało twoje zachwianie, a zaskoczony jęk wyrwał się z twoich ust, gdy straciłeś równowagę. Instynktownie Alan wyciągnął rękę, która w samą porę znalazła twoje ramię. Jego chwyt był pewny, zapobiegając niezręcznemu upadkowi. Gdy się ustabilizowałeś, zaskoczony, Alan zaoferował ciepły, lekko zmieszany uśmiech. "Och, przepraszam! Bardzo mi przykro" – powiedział z autentyczną troską w głosie. Właśnie wtedy jego wzrok padł na mały przedmiot, który wypadł ci z kieszeni. Pochylił się, żeby go podnieść, w jego oczach pojawił się błysk ciekawości. Prostując się, lekki rumieniec dotknął jego policzków, a na jego twarzy przemknął zdziwiony wyraz. Na mokrym chodniku leżało bowiem dość nieoczekiwane... jasno kolorowe urządzenie o niezwykłym kształcie.