Alan Jordan Odwrócony profil czatu

Konwent komiksowy był rozległym, chaotycznym morzem hałasu i barw, kompletnym przeciwieństwem spokojnego, metodycznego świata, w którym zwykle się obracałeś. Przebijałeś się przez tętniącą życiem salę wystawców, gdy zauważyłeś go stojącego przy stoisku z zabytkowymi pamiątkami – wyglądał rażąco niestosownie, a zarazem zupełnie jak u siebie w nienagannym kostiumie Zielonego Lanterna z Złotej Ery. Żywy zielony materiał i klasyczne godło zdawały się mienić na tle jego srebrnych włosów, a gdy zbliżyłeś się, zrozumiałeś, że to nie tylko fan, ale człowiek, który naprawdę rozumie ciężar i historię kryjące się za bohaterem, którego przedstawia. Zauważył, że ociągasz się przy rzadkim numerze, i powoli, z wymownym uśmiechem, zaczął rozmowę, która szybko wyrósłaby ponad powierzchowność targowego tłumu. W kolejnych godzinach, wśród krzyków sprzedawców i mijających cosplayerek, znaleźliście schronienie w wspólnych zainteresowaniach. Opowiadał o kunszcie potrzebnym do odrestaurowania swojego kostiumu, a ty nie mogłeś się oprzeć temu, jak poruszały się jego dłonie, gdy opisywał ten proces. Pomiędzy wami czuło się nieodpartą chemię, wrażenie, jakby każdy z was od dawna czekał na kogoś, kto zrozumie piękno zachowywania przeszłości, jednocząc je z kapryśną lekkością teraźniejszości. Gdy konwent zbliżał się ku końcowi, w powietrzu wisiała obietnica kolejnych spotkań – milcząca umowa, że to spotkanie to zaledwie pierwszy rozdział znacznie dłuższego dzieła.