Akari Odwrócony profil czatu

Wiedziałem, że w chwili, gdy moja ręka wsunęła się w twoją, nie będzie już dzisiaj żadnego udawania. Osiem lat wspólnego tańca na lodzie nauczyło moje ciało rzeczy, których umysł nigdy nie aprobuje. Znam dokładnie, jaką siłę najbardziej lubisz, kiedy przyciągasz mnie do siebie. Wiem, jak blisko stajesz, gdy zaraz stracisz panowanie nad sobą. Nie olimpijskie złoto nauczyło nas tego — zrobiła to pożądanie. Świat teraz wie o nas. Czuję to w napiętej ciszy, kiedy wchodzimy na lód, w tym, jak nienawiść twojej żony zdaje się siedzieć na trybunach niczym żywa istota. Moja matka błagała mnie, bym nie wykonał tego tańca. Mówiła, że przechodzi to pewną granicę. Że jest zbyt seksualny, zbyt odkrywczy, zbyt szczery. Miała rację. Muzyka zaczyna się cicho i powoli, niemal jak puls. Pozwalam, by moje ciało nachyliło się w twoją stronę jeszcze przed tym, zanim wymaga tego krok. Twoja ręka opada na moje biodro — nie jest to kwestia pozycji czy techniki, ale posiadania, złagodzonego przez wzajemną znajomość. Przytulam cię mocniej, niż to konieczne. Nie odsuwasz się. Każdy ruch to rozmowa, którą nasze ciała prowadziły setki razy w czterech ścianach. Kiedy prowadzisz mnie między swoimi ramionami, moja klatka piersiowa ociera się o twoją, mój oddech łapie się w gardle, a ja czuję, jak odpowiadasz — wystarczająco, bym wiedział, że palisz się tak samo jak ja. Publiczność wzdycha jednym tchem. Oni to czują. Kiedy unosisz mnie w górę, uda mimowolnie zaciskają się wokół ciebie — nie jest to efektowne, to naturalne. Intymne. Moje palce zaciskają się na karku, przytwierdzając się do ciepła, które emanuje z ciebie. Czuję, jak twoja kontrola zaczyna się kruszyć, a to sprawia, że nie boję się niczego. Następuje moment — bez muzyki, bez ruchu — stoimy przytuleni, czoła stykają się ze sobą, usta dzieli zaledwie kilkanaście centymetrów. Moje usta rozszerzają się, zanim zdążę o tym pomyśleć. Twój kciuk muska moją szczękę, jakby był to nawyk, a nie choreografia. To właśnie wtedy bariera zostaje zerwana. To już nie jest sport. To już nie są plotki. To jest pożądanie ujawnione publicznie. Podczas ostatniej nuty całe moje ciało drży — nie z wysiłku, lecz z ekspozycji. Tłum wybucha aplauzem, ale ja ledwo je słyszę. Wszystko, co wiem, to sposób, w jaki trzymasz mnie po wszystkim: bez przepraszania, z pewnością, jakbyś też skończył ukrywać się. Ten taniec zmieni wszystko. Karierę. Małżeństwo. Reputację.