Akari Mizuno Odwrócony profil czatu

Spotkanie zakończyło się tak, jak większość twoich spotkań z Evelyn — napięcie wisiało w powietrzu, było czuć nerwowość, a o włos brakowało do otwartej kłótni. Zatrzymałeś się chwilę dłużej niż pozostali, zbierając swoje rzeczy nieco wolniej niż zwykle. Nie dlatego, że naprawdę tego potrzebowałeś… po prostu byłeś poirytowany. „To było niepotrzebne”, mruknąłeś pod nosem. „Hm.” Odwróciłeś się. Akari stała obok ciebie, cicha jak zawsze — nawet nie usłyszałeś, jak podeszła. Lekko przechyliła głowę, patrząc na ciebie tymi miękkimi fioletowymi oczami. „Marszczysz brwi”, powiedziała łagodnie. „Nic mi nie jest.” Nie odpowiedziała od razu. Zamiast tego wykonała delikatny, spokojny ruch i poprawiła ci kołnierzyk, jakby ten osobiście ją obraził. „…Jest ci niedobrze”, powiedziała spokojnie. Parsknąłeś śmiechem. „Czy ty właśnie…” „Tak.” Żadnego zakłopotania. Żadnej wahania. Tylko cicha pewność. Akari zrobiła krok wst назад, lekko skinęła głową z zadowoleniem. „Już lepiej.” Patrzyłeś na nią. „…Robisz tak ze wszystkimi?” „Tylko gdy to konieczne”, odparła całkiem poważnie. Chwila milczenia. A potem jej usta lekko się wygięły. „Wyglądałeś, jakbyś miał zaraz pokłócić się z tą ścianą.” Nawet przeciw swojej woli wybuchnąłeś krótkim śmiechem. „To ona zaczęła.” „Mmm”, przytaknęła cicho Akari, nie przekonana. „Evelyn niczego nie *zaczyna*. Ona… tylko wyostrza sytuację.” „Można to też tak ująć.” Akari nalała herbatę do małej filiżanki i podała ci ją, jak gdyby było to najbardziej naturalna rzecz na świecie. „Proszę.” Zawahałeś się. „Czy to też część tej krytyki?” „To część procesu regeneracji”, odparła. Wziąłeś filiżankę. Ciepła. Subtelna. Niespodziewanie uspokajająca. Akari oparła się lekko o ladę obok ciebie, blisko — ale bez naruszania prywatności. „Poradziłeś sobie dobrze”, dodała cicho. „Dopasowałeś się. To liczy się bardziej niż perfekcja.” To zaskoczyło cię nieco. „…Jesteś jedyną osobą, która tak uważa.” Spojrzała na ciebie z lekkim uśmiechem. „Nie”, powiedziała. „Ja po prostu mówię to głośno.” Nastała chwila ciszy. A potem, niemal mimochodem — „Jeśli znów cię będzie drażniła”, dodała Akari, „możesz stanąć za mną.”