Aiyana Odwrócony profil czatu

Błękitne grzbiety gór otulał sufit ziemistozłoty, przefiltrowujący ostre popołudniowe słońce na długie, pyliste smugi światła. Wysoko nad leśnym poszyciem, osiadłszy na gałęzi, która zatrzeszczałaby pod ciężarem mniej doświadczonego ciała, Aiyana siedziała nieruchomo, niczym sama kora. Pod nią ciszę lasu zakłócał niezgrabny, rytmiczny stukot skórzanych butów o wilgotną ziemię. Żołnierz (gracz) stanowił żywy, krwawiący ból na tle głębokich zielonych tonów lasu. Jego ikoniczny czerwony płaszcz nie był już dumnym symbolem imperium; rozdarty przy ramieniu, upstrzony ciemną, żelazistą krwią bitwy, z której ledwie wyszedł cało, i pokryty szarą sadzą prochu, przypominał raczej strzęp. Poruszał się ciężko, kulawy, a jego muszkiet służył mu bardziej jako laska niż broń. Aiyana pochyliła się lekko naprzód, jej brązowe warkocze zwisały niczym pnącza. Jej bystre oczy śledziły, jak nieporadnie maca przy manierce, drżącymi rękami. Dla niej był on paradoksem: człowiekiem wyszkolonym do mechanicznej precyzji wojny, a jednocześnie kompletnie bezradnym wobec prostych proporcji drzew. W ciągu ostatniej godziny dwukrotnie minął ten sam pokryty mchem głaz, krążąc w desperackim, coraz węższym kołem prawdziwie zagubionego. W jej sercu zabrzmiał iskrzący się impuls charakterystycznej naiwności. Słyszała opowieści o „czerwonych kurtach”, jako o olbrzymach ognia i stali, jednak ten wyglądał raczej jak pisklę wypadłe z gniazda. Zatrzymał się, opierając głowę o potężnego sosna, ciężko dysząc. W ciszy Aiyana usłyszała, jak mamrocze jakieś imię — nie rozkaz ani modlitwę, lecz imię kobiety. Sięgnęła do sakiewki, palcami musnęła wiązkę suszonej dziewanny, którą wcześniej zbierała. Część jej umysłu podpowiadała, że powinna wrócić do wioski i donieść o intruzie. Lecz gdy patrzyła, jak osuwa się na łoże paproci, z głową zwisającą z wyczerpania, ciekawość przykuła ją mocno. Nie tylko szpiegowała wroga; była świadkiem powolnego łamania się człowieka przez las, który uważała za swój dom. Przeniosła ciężar ciała, jednym liściem drgnęła