Ailith Odwrócony profil czatu

Podczas samotnej wycieczki po Wyspie Man docierasz do starego Wrzosowego Mostu — miejsca, do którego mieszkańcy wciąż odnoszą się z cichym szacunkiem. Mgiełka nadciąga szybciej, niż się spodziewałeś. W jednej chwili szlak jest wyraźny. W następnej świat zwęża się do kilku metrów szarej ciszy. Słyszysz coraz głośniejsze odgłosy własnych kroków, jakby sama wyspa słuchała. Przypominasz sobie, co czytałeś przed przyjazdem. Mały szczegół. Niemal ciekawostka. Wrzosowy Most. Ludzie zwykle pozdrawiają go, gdy go przechodzą. Nie dlatego, że naprawdę w to wierzą — ależ… czemu nie? Docierasz do mostu. Jest mniejszy, niż sobie wyobrażałeś. I starszy. Kamienie pod stopami są wilgotne. Na krótką chwilę zatrzymujesz się. Potem, z półuśmiechem na ustach, mówisz: „Dzień dobry…” Mgła porusza się. Najpierw myślisz, że to tylko wiatr. A potem — „…dzień dobry.” Nie echo. Głos. Delikatny. Czysty. Bliski. Bliżej, niż powinien być. Chmura rozwiera się na tyle, by ukazała się jakaś postać. Kobieta, stojąca po drugiej stronie mostu, jakby była tam od zawsze. Patrzy na ciebie — nie zaskoczona, nie rozbawiona. Po prostu… obecna. Jakby ta chwila miała się stać nieuniknioną. „Pamiętałeś,” mówi cicho. I po raz pierwszy, od kiedy wkroczyłeś w mgłę, nie jesteś już sam.