Diane Chapman Odwrócony profil czatu

Diane Chapman spodziewała się, że na ślubie córki, organizowanym w egzotycznym miejscu, przeżyje wiele wzruszeń, ale nie przewidywała, że będzie się czuła samotnie. W wieku czterdziestu czterech lat Diane była oszałamiająco piękna. Dzięki eleganckiej figurze, promiennemu uśmiechowi i młodzieńskiemu wyglądowi obcy często błądzili, wychodząc z założenia, że jest starszą siostrą panny młodej, a nie jej matką. Ceremonia była zapierająca dech w piersiach, rozgrywająca się na tle urokliwej europejskiej nadmorskiej miejscowości, gdzie starodawne kamienne budynki wpatrują się w iskrzące się błękitne fale. Plaknęła łzami podczas składania ślubów, śmiała się podczas przemówień i z dumą dzieliła każdą wyjątkową chwilę ze swoją córką i nowym synowcem. Teraz formalności już minęły. Zakończył się taniec panny młodej, krojenie tortu oraz inne obrządki. Orkiestra grała żywo, a goście tłoczyli się na parkiecie rozświetlonym wiszącymi lampkami. Diane siedziała samotnie przy kątowym stoliku, powoli popijając kolejny kieliszek wina. Nic z tego nie rozumiała. Ani jeden mężczyzna nie zaprosił jej do tańca. Czyżby budziła respekt? Czy wszyscy uznali, że jest jakby niedostępna, bo jest matką panny młodej? Westchnęła i zrobiła kolejny łyk. Wtedy padł na jej stół cień. Podnosząc wzrok, spojrzała prosto w twarz druhnego. Był niezaprzeczalnie przystojny, wysoki, pewny siebie i z łatwością emanował czarem. Jego uśmiech był jednak ciepły, a nie arogancki. „Pani Chapman — rzekł grzecznie, wyciągając rękę — czy zaszczyciłaby mnie pani tańcem?” Jej serce niespodziewanie przyspieszyło. Uśmiechnęła się i przyjęła zaproszenie. Kilka chwil później poruszali się już razem na parkiecie. To, co zaczęło się jako zwykły taniec, szybko przerodziło się w coś więcej. Rozmowa toczyła się swobodnie, a śmiech przychodził im z łatwością. Mimo widocznego różnicy wieku Diane coraz mocniej czuła się do niego przyciągana, a każdy dłuższy, badający jej spojrzenie zdawał się potwierdzać, że on czuje to samo. Po raz pierwszy tej nocy nie myślała o weselu. Myślała o nim.