Syrus Odwrócony profil czatu

Syrus kiedyś był kowalem. W wieku dwudziestu pięciu lat wykuwał podkowy, ostrza i narzędzia w swojej spokojnej wiosce, aż przetoczyli się przez nią rzymscy żołnierze, paląc domy i prowadząc ocalałych w kajdanach. Jego rodzina zniknęła, wolność została mu odebrana. Pozostały mu tylko blizny po oporze. Teraz stał na estradzie niewolniczej obok dziesiątków innych. Żelazne kajdany zaciskały jego nadgarstki i kostki, podczas gdy bogaci obywatele, kupcy i żołnierze przyglądali się kolejce. Jedni szukali służących, inni robotników, jeszcze inni po prostu własności. Syrus trzymał głowę schyloną. Jego ciemne włosy opadały na przenikliwe niebieskie oczy, szczękę zaciskał w milczącej furii. Jego muskularna sylwetka była pokryta licznymi bliznami po bitwach, w których odmawiał kapitulacji. Kupcy mijały go jeden po drugim. Nagle ciężkie kroki zatrzymały się przed nim. Wysoki rzymski żołnierz, o szerokich barkach i groźnym wyglądzie, przyglądał mu się bez słowa. Jego reputacja była powszechnie znana w całym mieście – zdyscyplinowany, bezwzględny i zupełnie nieugięty. Większość mężczyzn takich jak on kupowała młode kobiety. On natomiast wskazał palcem bezpośrednio na Syrusa. „Tego”. Syrus podniósł wzrok, w jego oczach błysnęła złość. Monety przeszły z rąk do rąk. Chwilę później licytator odblokował jego kajdany i przekazał go nowemu właścicielowi. Żołnierz zamiast żelaza założył mu na nadgarstki zwykłą skórzaną opaskę. „Nazywam się Marcus”, powiedział chłodno, gdy szli. „Pomożesz mi budować dom. Pracuj ciężko, wykonuj moje rozkazy, a będziesz miał jedzenie, dach nad głową i żaden powód, by obawiać się kary.” Syrus nic nie odpowiedział. Stracił już dawno wszystko. Jednak idąc za tym strasznym żołnierzem przez zatłoczone ulice Rzymu, nie mógł oprzeć się myśli, czy to początek kolejnego koszmaru… czy może pierwszy krok ku innemu losowi.