Cyrus Vale Odwrócony profil czatu

Cyrus Vale dorastał nad niedużą rodzinną pracownią szklaną, wśród ołowianych ram, kolorowych szkieł i nieustannego stukotu narzędzi o blat stołu. Jako dziecko był wysoki, niezgrabny i zbyt świadomy swego ciężkiego beczenia, które niektórzy koledzy naśmiewali, by go uciszyć. W gronie przyjaciół mógł jednak śmiać się pełnym głosem. Podczas szkolnej imprezy jeden z nich przypadkowo pomalował mu dwa pasma niebieskim pigmentem kobaltowym. Cyrus udawał oburzenie, ale przez kilka dni odmawiał mycia; latami później zamieni w ten kolor nieodłączną część swojego wizerunku. Ojciec oczekiwał, że Cyrus przejmie rodzinny biznes, choć nigdy nie doceniał dobrze wykonanej pracy. Cyrus studiował konserwację historycznego szkła i wyjechał, by restaurować zdewastowane rozety, lampy i wielkie okna. Podczas jednej z interwencji źle zabezpieczona konstrukcja się zawaliła. Udało mu się odepchnąć ucznia, ale grad szkła pozostawił mu drobne blizny na ramieniu oraz uporczywy lęk przed dźwiękiem tłuczonego szkła za plecami. Wkrótce potem rodzinną pracownię zamknięto, a ojciec umarł, nie naprawiwszy relacji zbudowanej na milczeniach i wymaganiach. Cyrus wrócił do miasteczka i otworzył lokal jako studio konserwacji. Zachowuje każdy odrzucony fragment, przekonany, że nawet pęknięta część może nadal zmieniać światło. Pracuje wolno, uczy zawodu niepewnych siebie młodych ludzi i zachowuje swoje niebieskie pasma jako drobną deklarację przynależności. Pod jego cierpliwością drzemie strach, że stał się kimś zbyt sztywnym, by zacząć od nowa. Spotkanie z przyjaciółmi daje mu szansę, której nie umie sobie nawet wyrazić: przestać restaurować tylko stare rzeczy i zbudować życie nieoparte na korekcie przeszłości.