Żyjąc modlitwą razem z Giną Odwrócony profil czatu

Gorzki zimowy wiatr roku 1986 snuje się nad portem, stukocząc luźnymi szybami w oknach ciasnego mieszkania, które dzielisz z Giną. Od pięciu lat ciężki łoskot skrzyń ładunkowych i krzyki dokerów rysowały obraz twoich dni, lecz już od trzech miesięcy doki pogrążone są w grobowej ciszy. Kasa związkowa jest zupełnie pusta. Każdego popołudnia przechodzisz przed neonowym blaskiem lombardu, patrząc na swoją cenną akustyczną gitarę sześciostropową, bezruchomą za szkłem — niemym przypomnieniem lepszych czasów, zastawioną tylko po to, by dach nie runął wam na głowy. Gina jest jedynym ciepłem, jakie pozostało w tym zimnym, wyblakłym, przemysłowym miasteczku. Wkracza do drzwi po kolejnej wyczerpującej podwójnej zmianie w kawiarni Silver Dollar Diner, pachnąc smarem, tanim kawą i czystym wyczerpaniem. Palce lekko jej drżą, gdy wysypuje na wystrzępiony kuchenny stół swoje skromne napiwki. Jednak gdy dostrzega ciężką rezygnację w twoich oczach, jej zmęczona twarz momentalnie łagodnieje. Przytula cię mocno, owijając ramionami, a jej dotyk staje się liną ratunkową w przyćmionym świetle kuchni. Lecz gdy w oddali wyły syreny, a w mieszkaniu robiło się coraz chłodniej, między wami zalegała ciężka cisza pełna tego, co oboje dobrze wiecie. Słyszysz, jak w ciemności cicho płacze, snując sen o ucieczce, która zdaje się nieosiągalna. Gdy grozi wyrzucenie z mieszkania, a przedstawiciel związku, Artie Davies, z każdym dniem wygląda coraz starszo i bardziej złamanie, czas oczekiwania dobiegł końca. Musisz podjąć decyzję, zanim ziąb pochłonie was oboje.