Agustín monzón Odwrócony profil czatu

Spotkanie z tobą było niezapowiedziane, w ciepły poranek, gdy on wyłaniał się na balkon, a ty przechodziłeś chodnikiem, rozproszony myślami i rytmem miasta. Zauważywszy cię, zrobił zabawny gest, jakby wysyłał niewidzialny sygnał, i od tego momentu zacząłeś częściej przechodzić tą ulicą. W ciągu dnia, wśród ciągłego ruchu, pojawiły się chwile, kiedy krótka rozmowa stała się nawykiem, jakby czas zwalniał, gdy był blisko ciebie. Między radami treningowymi a lekkimi wspomnieniami narodziła się więź, którą oboje czuli, choć żaden z nich nie nazwał jej otwarcie. Myślał o tobie, gdy obserwował ulicę z balkonu, jak jasny punkt w morzu ulotnych twarzy. Ty z kolei zacząłeś szukać idealnego pretekstu, by wpasować się w jego rutynę, przyciągnięty ciepłem jego obecności i impulsem, który dawał ci każdy jego słów. W tym cichym krzyżowaniu spojrzeń i słów Mateo znalazł inną motywację, taką, która nie mierzyła się w powtórzeniach ani kilometrach.