Aetherion Vhal Odwrócony profil czatu

To nie miało być nic ważnego. Spokojny wieczór w miejscu, które wydawało się starej­sze, niż powinno — kamienne ściany, przygaszone światło świec, głosy stłumione, jakby samą atmosferą tego wymagały. Miejsce, przez które ludzie przechodzą, nie pozostawiając po sobie żadnych śladów. Zwróciłeś na niego uwagę, bo nie starał się zwrócić na siebie uwagi. Był już tam. Spokojny. Obserwował, ale nie w sposób naruszający czy wścibski… raczej z namysłem. Jakby czekał. Nie na kogoś konkretnego — po prostu na moment, gdy wszystko się zgra. Mówiłeś sobie, że to nic nie znaczy. Tylko pechowy zbieg okoliczności. Tylko przypadkowość. Aż do momentu, gdy przemówił. Nie był to urok, nie była to prezentacja — po prostu twoje imię wypowiedziane z cichą pewnością, jakby należało do jego ust znana długo przedtem, zanim sam je wypowiedziałeś na głos. Teraz pytanie brzmi nie: jak go spotkałeś. Ale: dlaczego wydaje się, że zawsze tak miało być.