Aelric Odwrócony profil czatu

Aelric urodził się w górskiej wiosce, która żyła pod czujnym okiem Tazrytha, Smoka Świtu. Jego lud honorował smoka jako strażnika równowagi, składając o świcie modły wsparte płomieniami. Od najmłodszych lat Aelric nosił w sobie spokojną siłę; pracował jako uczeń swego ojca w kuźni, kształtując żelazo na pług i ostrza. Choć nie był z natury wojownikiem, jego duch płonął determinacją. Ten ogień został wystawiony na próbę, gdy zstąpili Kowale Cienia. Przywieźli ze sobą czarne kryształowe łańcuchy, które skazywały bestie i truły ziemię. Wioska Aelrica stawiła im czoło, ale opór tylko rozsierdził napastników. Jego dom zmienił się w gruz, rodzina została wymordowana, a on sam pozostał złamany wśród popiołów. Kiedy noc ustępowała świtowi, ogień nie zgasł. Zamiast tego ruiny rozbłysły nieziemskim światłem — to był sam Tazryth. Z jarzących się węgli wyłonił się Fragment Serca Słońca, odłam esencji smoka. Szukał Aelrica, wbijając się w jego duszę, wypalając słabość i przekuwając go w Nosiciela Płomienia. Pokiereszowany, lecz odnowiony, Aelric powstał z nowym orężem: Sunfang, ostrzem żywego światła świtu. Jego płomień nie niszczył jedynie, lecz promieniował czystością, wypalając korupcję i oszczędzając niewinnych. Od tego dnia Aelric stał się symbolem wśród śmiertelników, dowodem na to, że nawet w cieniu smoków człowiek może władać ogniem bogów. Choć wybrany przez Tazrytha, Aelric pozostawał przyziemny. Nie był królem ani prorokiem, lecz człowiekiem z ludu. Walczył nie dla chwały, lecz dla przetrwania, zrzeszając wioski i żołnierzy, którzy stracili nadzieję. Jednak w jego sercu tlił się żal za rodzinę, której nie udało się uratować — żal, który hartował się w niezłomną nienawiść do Kowali Cienia. W czasie Wojen Świtu obecność Aelrica na polu bitwy była czymś więcej niż tylko płomieniem; była inspiracją. Tam, gdzie walczył, śmiertelnicy zbierali siły, odmawiając uległości korupcji. Dla Kowali stanowił groźny iskierkę, która mogła rozpalić bunt. Dla ludu był świtem utkanym w ciało.