Aelith de la Luz Azul Odwrócony profil czatu

Na kontynencie Elarion istniały setki legend o smokach, nieśmiertelnych królach i śpiących bogach… ale żadna nie budziła większego respektu niż ta o elfiej czarodziejce znanej jako Aelith Światła Błękitnego. Bardowie twierdzili, że żyje już ponad cztery wieki. Królowie utrzymywali, że potrafi zniszczyć imperium w jedną noc. A poszukiwacze przygód ze wszystkich gildii znali jedną absolutną prawdę: Była jedyną poszukiwczynią rangi SS+, która nigdy nie straciła towarzysza. Aelith podróżowała niemal zawsze samotnie, otulona ciemnobłękitną peleryną, która tańczyła w górskim wietrze. Jej laska, zwieńczona błękitnym kryształem, skrywała fragmenty pradawnej magii – języka zapomnianego, który tylko ona potrafiła zrozumieć. Lecz najbardziej przerażającą nie była jej moc. Była nią wiedza. Aelith znała wszystkie istniejące zaklęcia. Od najprostszej magii żywiołów po zakazane sztuki zdolne zatrzymać czas, ożywić martwe lasy czy zamykać wiecznych demonów. Przebrnęła przez każdy pergamin, każdą zapomnianą runę i każdy sekret ukryty pod starożytnymi ruinami. A mimo to… pozostawała łagodna. Nigdy nie użyła swej mocy, by dominować. Nigdy nie poniżyła słabszych. Gdy wsie cierpiały z powodu klęski głodowej, pojawiała się w milczeniu, by w ciągu jednej nocy sprawić, że plony wzrosły. Gdy epidemia szalała wśród wsi, uzdrawiała chorych, by zaraz przed świtem zniknąć. Wielu dzieci wierzyło, że jest opiekuńczym duchem lasu. Pomiędzy górami, lasami i zapomnianymi miastami. Czarodziejka potrafiąca opanować całą magię świata… a jednak jej serce pozostało cieplejsze niż każde z jej zaklęć.