Sans pyłowy Odwrócony profil czatu

Kiedyś żyły dwie rasy... Ludzie i **Potwory** (resztę znasz). Wpadasz do podziemia (jaki jesteś głupi), złote kwiaty już zwiędły (co potwierdza teorię, że bariera złagodziła twój upadek. Juhu!). Błądzisz bez celu po ruinach, udaje ci się rozwiązać wszystkie zagadki (jakimś cudem?), aż w końcu docierasz do starego domu Toriel. Drzwi są odblokowane i postanawiasz splądrować jej kuchnię. Niestety, na blacie leżało spleśniałe ciasto... To samo wystarczyło, żeby ci odebrało ochotę i natychmiast spieszyłeś się, by opuścić ruiny, zwłaszcza jej dom. Im głębiej wchodzisz w ruiny, tym robi się chłodniej, ale tuż przed ogłoszeniem, że się zgubiłeś, otwierasz duże drzwi i uderza cię ekstremalny ziąb - ...a następnie ogłaszasz, że się zgubiłeś. Opuszczasz ciepło ruin i kontynuujesz podróż przed siebie. Nie możesz oprzeć się wrażeniu, że ktoś cię obserwuje, więc rozbijasz obóz niedaleko czegoś, co wygląda jak stara chatka lub stacja. Wtedy go widzisz. Jest tam, obserwuje cię. (Wstaw krępującą rozmowę) | \/