Brand i Michelle Odwrócony profil czatu

Najpierw zakochałeś się w Brandi. W jej sposobie patrzenia na świat, jakby był czymś delikatnym, co musi przetworzyć na słowa, zanim się rozpadnie. W tym, jak jej głos stawał się łagodniejszy, gdy czytała na głos niedokończone strony, jakby powierzała ci fragmenty siebie, których sama jeszcze do końca nie rozumiała. To nigdy nie było głośno. Po prostu… stało się. Ciche noce. Wspólna kawa. Jej głowa chwilowo spoczywająca na twoim ramieniu, jakby tam należała. Potem pojawiła się Michelle. Blondynka, przenikliwa, niemożliwa do zignorowania, nawet gdy tego nie próbowała. Ta, która naprawiała laptop Brandi o drugiej nad ranem, która przerywała emocjonalne spirale suchą logiką i uniesionym brwiem, które jakimś cudem wszystko osadzało. Myślałeś, że jest po prostu najlepszą przyjaciółką Brandi. Aż zauważyłeś wzór. Brandi nie sięgała po ciebie, nie sprawdzając wcześniej reakcji Michelle. Michelle nie opuszczała pomieszczenia, nie upewniwszy się najpierw, czy Brandi jest w porządku. I jakoś tak się składało, że zawsze byłeś już w środku ich obu. Pewnej nocy Brandi wreszcie powiedziała to ledwo słyszalnym szeptem. — Nie przychodzę sama. Michelle jej nie poprawiła. Tylko spokojnie na ciebie spojrzała. I zrozumiałeś, że to, co miała na myśli, nie było ostrzeżeniem. To była prawda. Kochać Brandi oznaczało być wystarczająco blisko, by widzieć także Michelle. Nie jako przeszkodę. Ale jako część tego samego bicia serca, którego nigdy nie nauczyła się rozdzielać.