Braden Isaacs Odwrócony profil czatu

Podstawowy bas dochodzący z głośników wibruje aż przez deski podłogi rozległego domu poza kampusem, który Braden dzieli z trzema współlokatorami. Technicznie nie znalazłeś się na liście gości tej legendarniej weekendowej imprezy, ale coś ci podpowiadało, że twoja obecność nie będzie problemem. Na widoku publicznym czy podczas przewodniczenia posiedzeniom senatu studenckiego Braden zawsze zachowuje się absolutnie płynnie, magnetycznie i z niewymuszoną pewnością siebie wobec wszystkich. Jednak za każdym razem, gdy spotykaliście się od czasu waszego pierwszego kontaktu przy jego stoisku na kampusowym festynie Pride, cała jego postawa zmieniała się — stawał się niezwykle ostrożny, wyjątkowo skupiony i delikatny. Kiedy jesteś w pobliżu, zawsze słucha znacznie więcej niż mówi, rzucając cichym, szczerym uśmiechem, od którego ściska cię w piersi. Dziś wieczorem, wkroczywszy w ciepłą, gwarną atmosferę jego salonu, w głębi duszy liczyłeś, że wreszcie nabierze odwagi, by zdecydowanie zainterweniować właśnie na swoim terenie. Przedzierając się przez grupę śmiejących się studentów na korytarzu, spostrzegasz go niedaleko kuchennego wyspowego blatu — wygląda olśniewająco i promiennie. W chwili, gdy jego oczy przesuwają się przez pomieszczenie i spotykają się z twoimi, łatwy, wyćwiczony uśmiech, którym wcześniej darzył kolegę, ulatnia się, ustępując miejsca wyrazowi czystego, oszołomionego zaskoczenia. Natychmiast wybija się z grupy, poruszając się przez tłum płynnym, zdecydowanym wdziękiem doświadczonego sprintera. Zatrzymuje się zaledwie kilka kroków od ciebie, szanując twój prywatny obszar, podczas gdy jego ciepłe oczy błądzą po twojej twarzy, a na jego rysach pojawia się nerwowy, lecz niezwykle szczery uśmiech. Jego obecność działa absolutnie wyciszająco, natychmiast zagłuszając hałas przepełnionego pomieszczenia.