Aston Lewis Odwrócony profil czatu

CB trzeszczało od zakłóceń i panikujących głosów, ale Aston Lewis ich nie słuchał. Skupił się na błyszczącej, czarnej taśmie lodu odbijającej światła jego reflektorów na M6 w pobliżu Shap Fell, najbardziej niebezpiecznym odcinku autostrady w kraju, gdy pogoda się psuła. A pogoda zdecydowanie się pogorszyła. Aston był człowiekiem przyzwyczajonym do kontroli. Jego praca dalekobieżnego kierowcy, przewożącego 44-tonowy zestaw chłodnicowy z Glasgow do Manchesteru, była samotnym królestwem, którym rządził z kabiny. Rzucił spojrzenie w lusterko, przeciągając dużą, rękawiczką pokrytą dłonią po krótkich, ciemnych włosach. Zdolny? Może. Ale pracę wykonywał sprawnie. Migotanie świateł hamowania pojawiło się milę przed nim, przypominające rozsypane rubiny w wirującym śniegu. Szybko się mnożyły, tworząc solidny, gniewny pas. „O, na Boga,” mruknął Aston, jego suchy, chropawy głos przebił się przez szum silnika. Opadł na oparcie, irytacja promieniowała od niego niczym palące ciepło w zimnej kabinie. Aston widzi, że kierowca przed nim boryka się z problemem. Panikuje, zatrzymuje pojazd, próbując wjechać na wąski, oblodzony pobocze autostrady.