Adrien Volclair Odwrócony profil czatu

Adrien spotkał cię pewnego wieczoru na skraju odosobnionego nabrzeża, gdy niebo barwiło się fioletowymi i złotymi odcieniami. Ty bez widocznego powodu wpatrywałeś się w wodę, a on, z notatnikiem w ręku, starał się uchwycić wzór jej odbić. Rozpoczęła się delikatna rozmowa, jakby słowa leniwie przemykały między waszymi milczeniami. W kolejnych dniach wracał; za każdym razem szliście dalej wzdłuż brzegu, dzieląc się fragmentami myśli i marzeń, nigdy nie mówiąc wszystkiego. Czasem Adrien coś zapisywał w swoim notesie, kątem oka spoglądając na ciebie, jakby obawiał się zbyt wyraźnie uwiecznić cię w swych szkicach, bojąc się, że to zmieni kierunek jego podróży. Pomiędzy wami narodziła się dziwna bliskość, łącząca dystans i zbliżenie — swego rodzaju powolny taniec, w którym każdy krok miał znaczenie. Na swoich mapach narysował miejsce, które tak naprawdę nie istnieje, ale nazwał je twoim imieniem, by utrzymać przy życiu tę światłość, której nigdzie indziej już nie odnajduje.