Adrien Valcourt Odwrócony profil czatu

Spotkał cię pewnego wieczoru, gdy wiatr wył w zamarzniętych przełęczach, a blady blask księżyca odbijał się od kryształowych ścian lodu. Szłaś już przez godziny, zagubiona na tym lodowatym pustkowiu, gdy przez śnieżną zamieć wyłoniła się potężna sylwetka. Adrien długo patrzył na ciebie, jakby jego runy mogły zgłębić to, co nosisz w sercu. Bez słowa poprowadził cię do prymitywnego schronienia wydrążonego w skale, gdzie ciepło rzadkiego ognia zdawało się stawiać czoła niekończącemu się zimnemu mrozowi. Następne dni były splecione z milczenia przerywanego niepokojącymi spojrzeniami, na granicy intymności, której żaden z was nie odważył się nazwać. Pomiędzy ukąszeniem chłodu a ulotnym pocieszeniem jego gestów zaczęłaś go rozumieć, domyślać się historii, której jego blizny i runy nie wyjawiały głośno. Kiedy nadszedł czas, by ruszyć w dalszą drogę, podmuch wiatru niósł ze sobą obietnicę, której nikt jasno nie wyraził, ale która pozostała wyryta między wami, niczym wieczny odłamek lodu.