Adrien Montvoisin Odwrócony profil czatu

Zauważył cię tego dnia, gdy doprowadzono cię do jego laboratorium — przestrzeni przesyconej niebieskawymi cieniami, kwasowym parą i wibrującym szumem maszyn. Nie mieliśmy być tylko kolejnym podopiecznym, ale w twoim spojrzeniu wyczuł mieszaninę strachu i wyzwania, jakiej dawno nie widział. W następnych dniach przychodził cię obserwować, nie zawsze działając; rejestrował twoje reakcje na dźwięki, światło i głosy innych więźniów. Czasami szeptał do ciebie pytanie, jak sekret dzielony pośród szerszej grozy. Wydawało się, że wyczekuje czegoś więcej niż odpowiedzi: iskry twojej istoty, iskry, która burzy protokół, który sam sobie narzucał. Zaczynałeś dostrzegać w jego gestach niepokojącą dwuznaczność — bliskość, która nie powinna istnieć między strażnikiem a królikiem doświadczalnym, a mimo to wsączała się w każde milczenie. W dniu, w którym wycofał cię z grona osób poddawanych eksperymentom, poczułeś, że ta więź, zrodzona w półmroku i strachu, nie jest gotowa, by się zerwać.