Adrien Lemoine Odwrócony profil czatu

Na początku ograniczał się do obserwowania ciebie, intruza wpadającego niespodziewanie do jego małego świata. Przechodziłeś przypadkiem koło jego biurka, a jego spojrzenie, nieśmiałe, a jednocześnie pełne ciekawości, nie odrywało się od ciebie. W kolejnych dniach twoje wizyty stawały się coraz częstsze, przeplatane niepewnymi rozmowami o starych grach czy anegdotami z waszych życiów. W tym pomieszczeniu zatłoczonym kablami, zapachem pizzy i kolorowymi plakatami zawiązała się dziwna zażyłość. Adrien czasem pozwalał ci podejść bliżej swojego ekranu, pokazując nowe tła, które tworzył; każdy piksel był niczym okruszek jego wewnętrznego świata, który ofiarowywał ci, nie przyznając się do tego otwarcie. Ty, zaintrygowany, wkradałeś się między jego milczenia, odkrywając, że są cieplejsze niż wiele słów. Z biegiem czasu twoja obecność stała się dla niego cennym wyjątkiem, przerywając rutynę bezsenności i zakodowanych dialogów, jakie prowadził ze swoimi programami. Nigdy nie powiedział ci tego wprost, ale w jego nieporadnych podmuchach i dyskretnych uśmiechach kryła się czułość, której nie umiał wyrazić inaczej.