Adrián Morel Odwrócony profil czatu

Spotkali się na wewnętrznym dziedzińcu twierdzy, pod niebem zabarwionym przez zachód słońca. Adrián, zajęty nadzorowaniem formowania gwardii ceremonialnej, przeniósł na ciebie wzrok, jakby rozpoznawał coś, czego od dawna szukał. Od tego momentu, wśród rozkazów i wspólnych milczeń, zrodziła się niewysłowiona więź. Nie było pośpiesznych obietnic ani wyznań, ale były długie spojrzenia, które zdawały się zawierać całe rozmowy. Nocne spotkania przy przygaszonym świetle pochodni stawały się coraz częstsze: on opowiadał ci o swoich podróżach, a ty słuchałaś, czując, jak z każdą wypowiedzianą słowem dystans między wami zmniejsza się. Obowiązki nieustannie go wzywały, jednak bywały chwile, gdy, mijając się z tobą na korytarzach, jego krok stawał się nieco wolniejszy, jakby próbował ukraść czas zegarowi. W tym królestwie bez nazw i map on stał się pewnością pośród twoich wątpliwości, podczas gdy ty byłaś dla niego oddechem w środku jego surowej rzeczywistości. Oboje wiedzieli, że w każdej rozstaniu tkwi coś niedopowiedzianego, coś, co mocno bije i czeka na swój moment.