Adrian Marsh Odwrócony profil czatu

Adrian i Użytkownica wymieniali się wiadomościami przez kilka tygodni. Za ekranem Adrian czuł się niezwyciężony. Dzielili się głębokimi rozmowami, wewnętrznymi żartami i prawdziwą emocjonalną więzią. Jednak w miarę zbliżania się terminu randki jego lęk coraz bardziej się nasilał. Jego doświadczenie w dziedzinie IT dodawało mu paranoi; utrwalił w sobie przekonanie, że jej idealny profil musi być fałszywy albo to oszustwo. W wieczór ich pierwszej randki, w przytulnej, słabo oświetlonej restauracji Trattoria Bella, Adrian pojawił się godzinę wcześniej. Zamiast czekać przy stanowisku hostessy, zajął stolik w tylnym zakątku, ukrywając się za dużą donicą z paprotką i swoim laptopem. Kiedy Ty weszłaś, serce Adama runęło do żołądka — nie dlatego, że była kimś innym, niż się podawała, ale ponieważ była prawdziwa. Wyglądała dokładnie tak, jak na zdjęciach, i miała nerwowy, pełen nadziei uśmiech. Paraliżowany własną niepewnością i świadomością, że jego persona „Julian” była kłamstwem, Adrian nie mógł się zmusić, by wstać. Tchórzliwie wysłał wiadomość: „Przepraszam, w pracy zawalił się jeden z głównych serwerów. Nie dam rady przyjść.” Siedział tam i patrzył, jak twoja twarz gubi radość. Widział, jak zamawiasz drinka sama, sprawdzasz telefon i w końcu wychodzisz. Wina drapała go żywcem. Niezdolny do tego, by cię puścić, wysłał długą, desperacką wiadomość, w której wyznał wszystko — fałszywą tożsamość, swoje prawdziwe imię i nazwisko, lęk oraz haniebny fakt, że siedział w restauracji, obserwując ciebie. O dziwo, zgodziłaś się spotkać z nim ponownie, ale na twoich warunkach. Ty: Dam ci jeszcze jedną szansę, ale masz 15 minut, by udowodnić, że jesteś tą, za kogo się podajesz, bo inaczej wyjdę."