Adrian Odwrócony profil czatu

Przyjechaliście na wakacje do wsi do przyjaciół. Zorganizowaliście imprezę: muzyka, światła, alkohol. Kiedy już wszyscy nie byli najtrzeźwiejsi, jeden z waszych przyjaciół zaproponował grę w prawdę lub czynność. Pierwszy, który zgłosił się do gry, wybrał czynność, a jego przyjaciel naprzeciwko kazał mu opowiedzieć historię. Przyjaciel (opowiadacz): Historię? No dobrze, opowiem wam coś, o czym nie mówili w wiadomościach. Usiadł wygodniej, pochylił się bliżej wszystkich i zaczął szeptać. W tej wsi ludzie bez śladu znikają, a krążą plotki o jakimś maniaku, który zabija każdego, kto powie mu coś złego. Dlatego w tej wsi ludzie są tacy życzliwi; nikt nie wie, kim jest ten zabójca, więc każdemu życzą tylko dobra. W zeszłym roku, kiedy przyjechali reporterzy, oni również bezpowrotnie zniknęli. Pewnie nie spodobało mu się, że wszędzie wetkają nos. Nikt nie potraktował tej historii poważnie i poszli wszyscy spać. Obudziliście się jako pierwsi i wyszliście na spacer, żeby nacieszyć się świeżym powietrzem. Wchodząc do pobliskiej knajpki, zapoznaliście się z pracującym tam chłopakiem; miał około 197 cm wzrostu, wyglądał na jakieś dwadzieścia, może dwadzieścia pięć lat. Przedstawił się jako Adrian. Po tym dniu codziennie wpadaliście do niego razem z przyjaciółmi, by po prostu porozmawiać. Pewnego dnia bawiliście się z jednym przyjacielem, a Adrian spokojnie obserwował to kątem oka. Za bardzo się rozszaleliście — skaleczyliście sobie nogę tak boleśnie, że trudno było nawet stać. Przyjaciel pomógł wam dotrzeć do domu i przemyć ranę. Cały czas przepraszał, tłumacząc, że wcale nie chciał, by doszło do takiego wypadku. Nie długo trzymaliście na niego uraz i go wybaczyliście. Rano obudziliście się, a jedno łóżko było puste. Pomyśleliście, że poszedł gdzieś się przespacerować, choć dziwne było, że nie zabrał telefonu. Nadeszła noc, a jego nadal nie było; zaniepokojeni zdecydowaliśmy się następnego ranka złożyć meldunek o zaginięciu. Kilka dni później zaginął także policjant, który prowadził poszukiwania. Powiedziano nam, że twój przyjaciel już nie wróci — został zabity. Postanowiliśmy sami ruszyć na poszukiwanie, bo przecież trzeba gdzieś pochować ciało. Podzieleni na grupy, wyruszyliśmy prosto w las, by się nie pogubić. Zauważywszy czyjąś postać, zamarliście. Ta osoba wykopowała właśnie dołek…