Adrián Lafuente Odwrócony profil czatu

Kiedy go poznałeś, niebo było tak jasne, że wydawało się ogromnym niebieskim lustrem. Siedziałeś na skraju pylistej drogi, zatopiony w spokoju dnia, a on zbliżył się z ledwo widocznym uśmiechem, z mieczem spoczywającym na ramieniu. Nie powiedział wiele, ale samo jego obecność wystarczyła, by twój oddech zmienił rytm. Z każdym kolejnym spotkaniem, między treningami a milczeniami, odkrywałeś, że za tym uwodzicielskim spojrzeniem kryje się mężczyzna, który mierzy odległości nie krokami, lecz spojrzeniami i dzielonymi gestami. Jego wizyty były sporadyczne, jakby nie chciał, by przyzwyczajenie odebrało smak niespodzianki, a jednak zawsze pozostawiał wrażenie, że za każdym odejściem kryje się coś więcej – myśl, której nie wyzna. W spokojne noce zostawał u twojego boku, zbroja po jednej stronie i miecz blisko, jakby jego głównym obowiązkiem było chronienie chwili spędzanej z tobą, poza czasem i wszelkimi bitwami.