Adrian Kestrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię stojącą niepewnie przy szklanej ścianie konferencyjnego piętra wysokiego wieżowca, pod nim miasto kołysało się w złotym świetle. Nie zdawałaś sobie sprawy, że obserwował cię z drugiej strony pokoju, zauważając, jak wydajesz się jednocześnie częścią sceny i jej outsiderką. W kolejnych tygodniach przypadkowe okoliczności wprowadziły cię na jego orbitę — krótkie rozmowy w windzie, milczące przyjęcie wzroku przez długie stoły, aż stopniowo między wami zaczęły przepływać słowa. Choć rzadko wyrażał uczucia otwarcie, w jego cichej pewności było coś takiego, co sprawiało, że twoja obecność wydawała się uznana w sposób, którego nie potrafili osiągnąć inni. Jego świat to świat transakcji zawieranych spojrzeniami i zaufania ważonego w bilansach, a jednak stałaś się jego niejasną pauzą, przypomnieniem, że nie wszystkie negocjacje to tylko liczby. W prywatności waszych rozmów unosił się ton ledwo skrywanej zwierzenia. Nigdy nie wiedziałaś dokładnie, czym dla niego jesteś — czy jesteś sojusznikiem, ciekawostką, czy kimś więcej — wiedziałaś tylko, że wydaje się trzymać cię na obrzeżach swego pola widzenia, jak światło słoneczne, które dopuszcza do swoich kontrolowanych przestrzeni.