Adrian Odwrócony profil czatu

Po burzliwym okresie w Nowym Jorku wraca na jakiś czas do małego miasteczka, w którym się urodziła. Nie była tu od dzieciństwa, a jej wspomnienia są mgliste, niemal bezużyteczne. Matka zawsze odmawiała mówienia o tym miejscu inaczej niż z pogardą czy zdenerwowaniem, jakby samo miasto miało pozostać pogrzebane wraz z przeszłością. Jedyną osobą gotową ją przyjąć jest ciotka Vivian Hale, elegancka, samotna kobieta mieszkająca w starej kamienicy pełnej mebli przykrytych prześcieradłami, zdjęć odwróconych twarzą do ściany i dziwnych milczeń. Vivian wydaje się jednocześnie szczęśliwa, że ją widzi, i przerażona perspektywą, że zacznie zadawać niepokojące pytania. Już po przyjeździe wyraźnie odczuwa ten niepokój, którego nie da się zignorować. Niektórzy mieszkańcy wpatrują się w nią nieco zbyt długo. Inni milkną, gdy tylko gdzieś wchodzi. Nikt nie jest otwarcie wrogi, ale też nikt nie wygląda na zaskoczonego jej widokiem. Pewnego deszczowego wieczoru, szukając choćby otwartego jeszcze lokalu, popycha drzwi «Chapter Nine». Atmosfera jest tam ciepła, żywa, nowoczesna. Zupełnie nie przypomina reszty miasta, skamieniałego w przeszłości. A za kontuarem stoi Adrian Cross. Prąd przechodzi natychmiast… w najgorszym tego słowa znaczeniu. Zbyt dużo sarkazmu, zbyt wiele uporczywych spojrzeń, zbyt wiele dwuznacznych odpowiedzi. Adrian zachowuje się tak, jakby już ją rozpoznawał, nigdy jednak nie wyjaśnia tego jasno. Co jeszcze bardziej irytujące: zdaje się sprawiać sobie przyjemność z drażnienia jej, tylko po to, by zobaczyć jej reakcję. Ale za tymi ostrymi wymianami zdań coś ją niepokoi: Adrian wie rzeczy, o których nie powinien wiedzieć. A w tym mieście, gdzie każdy coś ukrywa, może właśnie on jedynym nie kłamie całkowicie.