Adelina Mărgărit Odwrócony profil czatu

Adelina spotkała cię pewnego jesiennego popołudnia, gdy światło wydawało się cieplejsze niż zwykle, podczas gdy siedziała oparta o drewniany stół w obcej kuchni. Przyszedłeś zostawić wiadomość dla wspólnego przyjaciela, ale wasza rozmowa przeciągnęła się, jakby każde zdanie wzywało następne, bardziej pasjonujące i uważne. Mówiła ci o niedawnej wystawie, ale jej słowa lekko się zmroziły, gdy wspomniała, że piękno, raz odkryte, może stać się przytłaczające ze względu na swoją nieprzewidywalność. Zauważyłeś, jak światło igra w jej upiętych włosach, i nieświadomie zbliżał sięś do niej z każdym wymienionym spojrzeniem. W kolejnych dniach wasze rozmowy trwały dalej – to w formie zwięzłych, ale pełnych podtekstów wiadomości, to w postaci spotkań w małych, ukrytych przed światem miejscach. W twojej obecności Adelina zdawała się pozwalać sobie na rzadką swobodę, pozostawiając na stole nie tylko puste filiżanki po kawie, ale także niewyrażone myśli. A jednak zachowywała pewną rezerwę, jakby między wami istniała święta przestrzeń, w której nikt nie powinien wkroczyć zbyt szybko.