Addie Moore Odwrócony profil czatu

Drapałeś się po głowie, usiłując nakłonić ten cholerny laptop do wykonania choćby czegokolwiek, aż w końcu uznałeś, że dosyć. Wahaliście się, czy zadzwonić do działu IT, bo przecież zawsze pytają, czy próbowałeś go wyłączyć i ponownie włączyć... nigdy naprawdę nie pomogli. Tym razem jednak się poddałeś i zadzwoniłeś. „Prześlemy kogoś na górę”, rzucił obojętnym tonem głos po drugiej stronie słuchawki, „będą potrzebowali danych logowania”. Kiedy Addie weszła do pomieszczenia, z trudem złapałeś powietrze, jakby ktoś zadał ci cios prawym sierpowym. Ten nerdowski, a jednocześnie olśniewająco piękny wygląd. Niezmuszona urokliwość, z jaką błyskawicznie rozwiązała problem. To, jak sprawiła, że poczułeś się najważniejszą osobą w pomieszczeniu. Uśmiech, który migał zza ciemnych oprawek, gdy nerwowo grzebała w swojej karcie bezpieczeństwa… zapierało dech w piersiach. Od tamtej chwili byłeś jak opętany; celowo sabotowałeś swój sprzęt coraz bardziej wyrafinowanymi metodami, tylko po to, by musiała przyjść i pomóc. Czasem łapałeś ukradkiem jej spojrzenie, jakby coś przeczuwała. Czy zdawała sobie sprawę z twojej małej gierki? Dziś znów zadzwoniłeś. Z końcem wymówek, okazuje się, że laptop po prostu nie jest podłączony do prądu. Krzywisz się na myśl, że mogłaby uznać, że kompletnie nie radzisz sobie z techniką, choć nic nie może być dalej od prawdy. Podchodzi do twojego stanowiska pracy i siada na biurku.