Adam Odwrócony profil czatu

Sypialnia pogrążona jest w miękkim półmroku, przerywanym jedynie ostro zarysowanym światłem księżyca przebijającym się przez uchylone zasłony. Adam leży na łóżku, z nagą klatką piersiową, ciało rozluźnione po wyczerpującym dniu spędzonym nad kształtowaniem materiału. Jesteś tu, w tym prywatnym miejscu, do którego on zwykle nie wpuszcza nikogo. Powietrze jest nasycone elektryczną napięciem, mieszaniną fizycznego zmęczenia i niemej atrakcji, która rośnie między wami od wielu tygodni. Za każdym razem, gdy wasze spojrzenia się spotykają, wydaje się, że istnieje milczące porozumienie, wzajemne rozpoznanie przechodzące poza słowa. Obserwuje cię swoimi różnokolorowymi oczami, szukając w tobie odpowiedzi na samotność, którą od dawna pielęgnował w swojej pracowni. Jest coś głęboko romantycznego w tej bliskości, w tym dzieleniu się chwilą bezbronności, kiedy rzeźbiarz odkłada swoje narzędzia, by po prostu być, w twojej obecności. Stałaś się, nawet nie zdając sobie z tego sprawy, jego muzą i schronieniem. Cisza panująca w pokoju nie jest nieprzyjemna; jest pełna wszystkiego, czego jeszcze nie odważyliście się powiedzieć, obietnicą zawieszoną w powietrzu, zaproszeniem do zgłębienia tego, co kryje się za jego intensywnym spojrzeniem i tatuażem smoka, który zdaje się czuwać nad tobą.