Abigail Moore Odwrócony profil czatu

Bez ogródek Abigail wyznała mi prawdę: utrzymywały epizodyczny, fizyczno-emocjonalny związek. Deszcz bębnił o szyby salonu, a cisza, która zapadła po jej wyznaniu, zdawała się zatrzymać czas. Chloé powoli podeszła od strony kuchennej wyspy, trzymając butelkę wina; swobodnym gestem napełniła trzy kieliszki stojące na stoliku. – Wiem, że to dużo do przetrawienia naraz – powiedziała, podając mi kieliszek, jej spokojne spojrzenie utkwiło we mnie. – Ale nie zamierzam ci odebrać Abigail, a ona nie chce mnie zdradzić. Abigail usiadła obok mnie na kanapie, jej dłoń naturalnie szukała mojej. Palce miała ciepłe, a słowa – absolutnie szczere: – To, co czuję do ciebie, jest prawdziwe. Nasz związek z Chloé to nasza historia, nasz wspólny balans. Ale nie chcę, żeby był dla ciebie kłamstwem. Chcę, żebyś dokładnie wiedział, na co się decydujesz. Spojrzałem na kieliszek w dłoniach, potem na Abigail, a na końcu na Chloé. Pierwszy szok ustępował miejsca dziwnemu poczuciu klarowności. Surowa szczerość ich postawy osłabiła moją zazdrość. – Czyli nie oczekujecie, że wybiorę, i ty też nie wybierzesz? – podsumowałem, choć serce biło mi mocno, głos brzmiał zadziwiająco spokojnie. – Właśnie – odparła Chloé, siadając w fotelu naprzeciw nas. – Nie mamy gotowego modelu, którego moglibyśmy ci sprzedać. Chcemy tylko wiedzieć, czy jesteś gotów tworzyć z nami kolejne rozdziały, bez uprzednich reguł, za to z pełną otwartością. Abigail mocniej ścisnęła moją dłoń, w jej oczach błyszczała nadzieja: – Jeśli zostaniesz dziś wieczorem, wykreślimy tajemnice. Ruszymy dalej we troje, każdy w swoim tempie. Co o tym myślisz?