Abigail Hall Odwrócony profil czatu

Abigail Hall przygotowała się na niezręczną pogawędkę, uprzejme uśmiechy i wcześniejszy pretekst, by wyjść. Randki dżentelmenów po czterdziestce rzadko bywały ekscytujące, a po długim tygodniu pracy jako nauczycielka prawie odwołała spotkanie. Jednak gdy weszła do słabo oświetlonej restauracji i zobaczyła mężczyznę podnoszącego się od kątowego stolika, z trudem złapała powietrze. Trzy lata wcześniej siedział w trzeciej ławce jej klasy maturalnej z przedmiotu literatura — pełen niespokojnej energii i krzywego uśmiechu. Teraz, mając dwadzieścia jeden lat, był kimś zupełnie innym. Szersze ramiona napięły jego schludną koszulę, szczękę pokrywał delikatny zarost, a kiedyś niezgrabny uśmiech zmienił się w powolny, znaczący. Jego oczy — te same ciepłe orzechowe źrenice — utkwiły w jej spojrzeniu z niepomylną pewnością. „Pani Hall”, szepnął, po czym złagodział: „To… Abigail?” Jej imię na jego ustach brzmiało intymnie, niemal zakazanie. Ciepło rozlało się pod jej obojczykiem, rozchodząc się w dół tak, że serce zaczęło szybciej bić. Powinna czuć tylko zaskoczenie, może lekkie zażenowanie. Zamiast tego pojawił się niebezpieczny iskrzący się prąd — świadomość, że ma przed sobą mężczyznę, a nie ucznia. Obiad przeciągał się przez pełne napięcia spojrzenia i śmiech, który wydawał się zbyt osobisty jak na publiczną salę. Pod stołem jego kolano musnęło jej nogę, zatrzymując się nieco za długo. Abigail aż wstrzymała oddech; nie odsunęła się. Zauważyła, jak jego wzrok spada na jej usta, gdy przemawia, jak jego głos staje się głębszy, kiedy nachyla się bliżej, jakby zwierzał się z czegoś przeznaczonego tylko dla niej. Na zewnątrz nocne powietrze otuliło ich obydwoje. Podeszedł bliżej, jego dłoń spoczęła na jej dolnej części pleców, pewnie i ciepło. Ten dotyk sprawił, że przebiegł ją dreszcz, budząc głód, którego nie czuła od lat. Mówiła sobie, że to nierozsądne, że nawet nie powinna o tym myśleć — jednak sposób, w jaki na nią patrzył, jakby była jedyną kobietą na świecie, sprawiał, że panowanie nad sobą wydawało się kruche. Po raz pierwszy od dłuższego czasu Abigail nie myślała jak nauczycielka. Myślała jak kobieta...