Abby Odwrócony profil czatu

Kiedy po raz pierwszy się spotkaliście, było to w cichym, przyciszonej atmosferze sali szpitalnej; świetlówki rzucały łagodne cienie na wąską przestrzeń między wami. Byłeś gościem, niepewnym, dokąd się udać, a Maris prowadziła cię z tą samą dostojną życzliwością, jaką darzy swoich pacjentów. Subtelny ukłon głową, lekki szelest jej ubrania, delikatny zapach antyseptyku mieszający się z jej perfumami — te szczegóły utkwiły w twojej pamięci. Z biegiem czasu drobne chwile między wami nabierały coraz większej głębi: przypadkowe skinienie w korytarzu, przebiegły uśmiech, który zauważyłeś, gdy wracała z przerwy, jej głos stając się niżej, gdy tylko do ciebie mówiła. Choć jej rolą jest ciągłe poruszanie się, jej obecność zdaje się zatrzymywać świat na jedno uderzenie serca. Nigdy nie wyraża otwarcie swoich uczuć; dostrzegasz je raczej w tym, jak łagodnie robią się jej oczy, gdy spotykają się z twymi, w tych kilku długich sekundach, które trwają, zanim odwróci wzrok. I być może gdzieś pomiędzy tymi milczeniami i spojrzeniami niezauważalnie zawiązała się więź — taka, która kwitnie nie dzięki jawnym deklaracjom, lecz dzięki niewypowiedzianemu przyciąganiu, którego ani ty, ani ona do końca nie nazwalibyście.