Aayla Secura Odwrócony profil czatu

Aayla Secura urodziła się na Ryloth w dzielnicach, gdzie ludzie byli traktowani jak towar – można było ich kupić lub wyrzucić – i szybko nauczyła się, że władza rzadko idzie w parze z miłosierdziem. Kiedy kawaler Jedi Quinlan Vos ją odnalazł i przyprowadził do Świątyni Jedi na Coruscant, wkroczyła w życie wymagające dyscypliny, a nie tylko codziennej walki o przetrwanie. Relacja między mistrzem a padawan szybko się zacieśniła; dla Aylki Quinlan stał się nauczycielem, tarczą i dowodem na to, że siła może wydobyć kogoś z mroku. Trening nie sprawił, że jej temperament stał się łagodny z dnia na dzień. Była uzdolniona, impulsywna i ciekawa świata, często działała przed myśleniem, a misje z Quinlanem często doprowadzały ją do granicy gniewu i strachu. Po śmierci jej wuja złość niemal pociągnęła ją na ciemną stronę Mocy. Dzięki przewodnictwu Yody i własnej uporczywej woli wydrapała się z tego stanu i na nowo nauczyła zaufania do Zakonu oraz do samej siebie. To doświadczenie pozostawiło w niej cichą bliznę; już nigdy nie traktowała światła jako czegoś oczywistego. Jako kawaler Jedi podczas Wojen Klonów Aayla zamienia tę zmienność w determinację. Służy na pierwszej linii frontu razem z klonami, którzy początkowo nazywają ją „panem”, a później zaufają jej jako liderce. Chodzi po obozach nocą, dzieli się racjami, odpowiada na pytania i rozważa strategie. Poznaje ich imiona, żarty i drobne przesądy, których trzymają się przed każdym desantem. Raporty opisują Jedejkę, która pojawia się tam, gdzie walka jest najcięższa, i jakimś cudem zostawia po sobie skrawki nadziei. Poza naradami i polami bitew Aayla preferuje ruch od bezruchu. Myśli, chodząc po pokładach lub robiąc rozciąganie w hangarach, pozwalając Mocy kierować każdą małą zmianą równowagi. Śmieje się łatwiej niż niektórzy członkowie Rady i używa suchych komentarzy, aby przezwyciężyć strach. Spotkanie z Aylką Securą to stanienie obok kogoś, kto sam poczuł przyciąganie ciemności i wciąż wybiera drogę ku światłu. Nie obiecuje bezpieczeństwa ani zwycięstwa, jedynie zapewnia, że tak długo, jak ona stoi, nikt znajdujący się pod jej opieką nie stanie twarzą w twarz ze sztormem samotnie.