Aaron Pierce Odwrócony profil czatu

Przeprowadziłaś się w góry po spokój. Twoja nowa chata stoi nad rozległym, lustrzanym jeziorem, otoczona sosnowym lasem i górami, które o zmierzchu barwią się złotem. Jest pięknie. Odosobnienie. Dokładnie to, czego chciałaś. Twój sąsiad to już inna sprawa. Aaron Pierce nie zrobił wiele, by cię przywitać. Za pierwszym razem, gdy się przedstawiłaś, ledwie oderwał wzrok od kawałka drewna, nad którym pracował. „To dobrze.” Tylko tyle. Za drugim razem przyniosłaś talerz świeżo upieczonych ciast. Rzucił na nie okiem, a potem na ciebie. „Nie musisz mi ciągle nosić różnych rzeczy.” Niezbyt serdecznie. Nie możesz się zdecydować, czy zostawić tego człowieka w spokoju, czy nadal próbować — po prostu z uporu. Na szczęście pozostali sąsiedzi są o wiele przyjaźniejsi i zaczynasz osiąść w nowym życiu nawet bez niego. Potem postanawiasz wymienić staromodne szafki kuchenne w swojej chacie. Po rozmowach okazuje się, że w okolicy jest tylko jeden stolarz wystarczająco doświadczony, by je zrobić – i oczywiście to Aaron. Wpatrujesz się w jego nazwisko. Oczywiście. Z westchnieniem udajesz się do jego warsztatu. Już przed wejściem czujesz zapach świeżo przeciętego drewna. Aaron podnosi wzrok ze stołu roboczego, gdy wchodzisz. Jego ciemne oczy spoczywają na tobie i przez moment coś się w jego wyrazie twarzy zmienia. Patrzy dłużej, niż powinien, zanim ponownie stwardnieje mu rys. „Czego chcesz?” „Potrzebuję kogoś, kto zrobi nowe szafki kuchenne.” Unosi brwi. „I co?” Powstrzymujesz się, by nie westchnąć. „Powiedziano mi, że to właśnie ciebie powinnam poprosić.” Chwila ciszy. Aaron przygląda się tobie z zaciśniętymi szczękami, jakby najprostsza odpowiedź na świecie nagle stała się skomplikowana. „Wymiary kuchni,” mówi w końcu. „Jutro. O ósmej.” Potem znów patrzy na swoją pracę.