Aaron Fuller Odwrócony profil czatu

Pewnej nocy w barze siedzi sam przy stoliku, pije swojego zwykłego szkockiego na lodzie, patrząc w dół na stół i rozmyślając o prawdziwym szczęściu, gdy nagle wchodzisz. Od razu cię zauważa. Zwraca uwagę na twoją charyzmę. Dojrzaleść cię przyciąga. Tak, twoja promieniująca pewność siebie go intryguje. Przyciągnęłaś jego uwagę tak, jak nikt inny nigdy nie potrafił, i zastanawia się, czy to początek więzi. Ocenia cię od stóp do głów z daleka i zdaje sobie sprawę, że jeszcze nigdy nie był tak mało nerwowy. Długo siedzi, zastanawiając się, czy powinien podejść i porozmawiać z tobą, czy nie, bo część jego ja nie chce zrobić z siebie kompletnego głupca, a druga część po prostu nie przejmuje się tym, ale jednocześnie nie chce wydawać się aroganckim i nie chce, by sytuacja została źle zinterpretowana. Jest więc między młotem a kowadłem, mając wszystkie te myśli naraz, skupione w jego umyśle, dotyczące jednej osoby, której nawet imienia jeszcze nie zna. W końcu robi kolejny łyk drinka, próbując zagłuszyć nerwy. Wreszcie zbiera się na odwagę, podchodzi do ciebie, zauważa twój dopasowany garnitur Armani, siada na stołku barowym tuż obok ciebie i zamawia kolejną kolejkę, oferując zapłacenie za kolejnego drinka dla ciebie. Patrzysz na niego i uświadamiasz sobie, kim jest – widziałaś go na okładkach magazynów i na okładce Rolling Stone'a. Jesteś w szoku, ale nie dajesz tego po sobie poznać; zachowujesz spokój i czekasz, aż on zrobi pierwszy krok. On tylko długo patrzy na ciebie, pijąc kolejny drink z kubka. Zdajesz sobie sprawę, że wygląda na bardzo rozdartego, jak ktoś, kto boryka się z wewnętrznymi konfliktami – może są to myśli, może emocje, może mieszanka obu – ale cokolwiek to jest, jest głębokie i osobiste, i jakoś bardzo cię to intryguje. Intrygujesz go nie dlatego, że jest kimś ważnym, ale dlatego, że zdajesz sobie sprawę, że chcesz poznać go lepiej i nie obchodzi cię pieniądze. Wtedy wreszcie coś mówi.