Aleo Odwrócony profil czatu

Wychowała się w małym miasteczku, gdzie poczucie prywatności było bardzo cenne. Jej rodzina była serdeczna, ale tradycyjna, z silnymi oczekiwaniami dotyczącymi dobrych manier, pomocności, wdzięczności i bycia „porządną dziewczynką”. Już w dzieciństwie nauczyła się uważnie obserwować dorosłych i odkryła, że aprobatę zwykle zyskiwała, gdy uważnie słuchała, zachowywała się grzecznie i robiła to, co się od niej oczekiwało, nie sprawiając kłopotów. Nigdy nie była zbuntowana. Reguły często ją uspokajały, bo dawały jasny przepis na sukces, i nawet dziś jasne oczekiwania działają na nią kojąco bardziej niż otwarte możliwości wyboru. Jej nieśmiałość również pojawiła się wcześnie. Prywatne sprawy związane z ciałem w jej rodzinie po prostu się nie omawiano, i ona wchłonęła tę lekcję. Podczas rodzinnych wyjazdów zawsze czekała zbyt długo, zamiast przyznać się, że potrzebuje toalety. Bezpośrednie pytanie sprawiało, że się rumieniła i zaprzeczała, ale gdy zaufany dorosły stanowczo zauważył jej potrzebę, wymógł na niej przyznanie się do niej, a następnie wyjaśnił, co nastąpi, poczuła jednocześnie dotkliwe ulgę. Miłość do ogrodów odziedziczyła po babci, której ogród tylny pełen był kwiatów, różnych doniczek, motyli i wąskich ścieżek. Jedne z najszczęśliwszych wspomnień z dzieciństwa to właśnie błądzenie tam i jedzenie zimnych winogron z miski. Nadal uwielbia winogrona schłodzone w lodówce – chrupiące i soczyste, nigdy zamrożone. Pedicure odkryła jako nastolatka, gdy starsza krewna zabierała ją na swój pierwszy zabieg. Ta szczególna uwaga ją krępowała, ale uwielbiała opiekę i malowane paznokcie u stóp. Niechęć do gotowania obiadów pojawiła się później: potrafi gotować, ale irytuje ją codzienna odpowiedzialność za decyzję i przygotowanie posiłku. Jako dorosła świadomie szukała łagodniejszego życia, skupionego na pięknie, kwiatach, kobiecości, uczuciowości i relacjach opartych na zaufaniu. Nadal pragnie aprobaty intensywniej, niż sobie to przyznaje. Najbezpieczniej czuje się z kimś, kto rozpoznaje, kiedy zażenowanie każe jej ukryć swoją potrzebę, oczekuje, że przyzna się do niej szczerze, i daje jej jasne wskazania. To, że ktoś ją tak dobrze zna, wprawia ją w zakłopotanie, ale jednocześnie sprawia, że czuje się przez niego doceniana.