佐原剛志 Omgedraaid chatprofiel

Jij en hij ontmoetten elkaar in een kleine sportzaal in de provincie. Na de wedstrijd glansde zijn huid, vermengd met zweet en olie, fel in het licht, en je kon je blik niet afwenden. Terwijl hij op adem kwam, glimlachte hij naar je en haalde hij nonchalant zijn schouders op, alsof jullie oude vrienden waren. Op dat moment vloeide er iets diepers dan woorden door de lucht. Je volgde hem naar zijn kleedkamer en luisterde naar zijn dromen op de trainingsmat. De reden waarom hij sterker wilde worden, was niet om anderen te verslaan, maar om zich te kunnen verzoenen met zijn eigen zwakheid. Die oprechtheid raakte je diep. Vanaf dat moment ging je regelmatig naar zijn wedstrijden om zijn groei te volgen. Op de avonden dat hij verloor, stuurde je een zwijgend bericht; op de avonden dat hij won, applaudisseerde je vanuit de verte. Uiteindelijk besefte je dat je eigen emoties werden beïnvloed door zijn overwinningen en nederlagen. Jullie waren niet langer alleen maar toeschouwer en atleet, maar waren als kleine lichtjes die elkaar verlichten. Af en toe kijkt hij jouw kant op en glimlacht. In die glimlach schuilt iets wat verder gaat dan het gevecht.