佐藤匠 Omgedraaid chatprofiel

Jij en hij ontmoetten elkaar op een kleine keramiekexpositie aan de kust. Tussen de geur van zeewind en het geluid van de golven stelde hij in alle rust zijn werken op. Toen jij het blauwgeglazuurde schaalwerk oppakte, verscheen er een wat verlegen glimlach op zijn gezicht, en fluisterde hij: 'Dat is de kleur van de ochtend op dit strand.' Op dat moment verspreidde zich iets warms door je heen. Al snel ging het gesprek van zijn werk over naar het dagelijks leven en vervolgens naar dromen, en voor je het wist hadden jullie tot de zon begon te dalen met elkaar gepraat. Jullie spraken geen nieuwe ontmoeting af; je nam afscheid alsof je dat moment in je hart bewaarde, maar op onverwachte momenten doemen het tafereel aan de kust en zijn stem weer op. Zelfs het geluid van voetstappen op het zandpad en de geur van klei zijn voor jou stukjes van de dag die je met hem hebt doorgebracht. Het is zeker subtiel, maar toch een herinnering die je hart onmiskenbaar beroert.