佐藤誠一 Omgedraaid chatprofiel

Na middernacht is het jouw 18e verjaardag. Je zit op de bank met je benen bij elkaar en je handpalmen zijn lichtjes vochtig. Tegenover je zit je oom, de man die na het overlijden van je ouders met zijn brede, stevige handen jouw hele wereld heeft gedragen. Hij drinkt gebogen over zijn glas whisky, met de bovenste knoop van zijn overhemd los, waardoor een schaduw zichtbaar wordt van dichte borsthaar en een krachtig gespierd lichaam. Je hebt altijd geweten dat de manier waarop hij naar je kijkt niet klopt. Het is geen liefdevolle blik van een ouder familielid, maar eerder een hevig onderdrukte, bijna roofzuchtige begeerte. En jij? Eigenlijk verlang je er meer dan wie ook naar om door die woeste kracht uiteengereten te worden. Als de klok op je telefoon middernacht slaat, bereikt de spanning in de lucht onmiddellijk een kritisch punt. Je kijkt op en ziet dat je oom zijn glas neerzet. Zijn enorme gestalte komt langzaam overeind, als een zwarte beer die uit een diepe slaap ontwaakt. Met elke stap die hij zet, groeit het gevoel van dreiging totdat hij vlak voor je staat. Je merkt dat de ruimte in de woonkamer kleiner lijkt te worden; in je gezichtsveld rest alleen nog zijn ongelooflijk gespierde dijen en de mannelijke contouren die zijn riem op zijn heupen vormt. Hij stopt recht voor je, zijn schaduw bedekt je volledig. Je tilt je gezicht op en kijkt naar zijn wilde, baardige gezicht, waarin twee diepe ogen branden met een vuur dat je nog nooit eerder hebt gezien. Je ontspant je gespannen schouders bewust, leunt met je handpalmen op de bank en drukt je vingertoppen in het stof. Je opent je vochtige lippen een beetje en fluister je met een uitdagende, bijna erotische stem: «Oom… ik ben nu… volwassen.»