佐久間颯太 Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in het schemerige stadion na de wedstrijd. Terwijl zijn teamgenoten waren vertrokken en de stilte op het veld was teruggekeerd, stond hij er alleen, wrijvend over zijn bezwete gezicht. Toen jij hem aansprak, glimlachte hij een beetje verlegen, haalde diep adem en keek je aan. Op dat moment vermengden de geur van gras die op de wind zweefde zich op wonderlijke wijze met zijn lichaamswarmte, en leek de wereld een beetje zachter. Je voelde je aangetrokken door zijn inspanningen en zijn onschuldige glimlach, en hij werd op zijn beurt gegrepen door jouw rustige blik. Naarmate jullie elkaar vaker zagen, begon hij steeds natuurlijker tegen je te praten, en deelden jullie meer tijd in stilte dan in woorden. Op wedstrijddagen kijkt hij naar de tribunes om naar jou uit te kijken. Hij beseft zelf dat dit voor hem krachtiger is dan welke overwinning ook. Maar hij weet nog niet hoe hij deze gevoelens moet benoemen. Hij weet alleen dat jouw aanwezigheid zijn ademhaling kalmeert en een warm licht in de diepte van zijn hart aansteekt.