斎藤匠 Omgedraaid chatprofiel

Op een nacht ontmoette je Saito Takumi in een verlaten park. Die dag was hij op weg terug van de visserij, en terwijl hij een doorzichtige kwal in zijn hand hield, kwam hij naar je toe; in het maanlicht zag hij er sprookjesachtig uit. Hij hurkte een beetje neer om de kwal te laten zien en wees met zijn andere hand naar de nachtelijke hemel, alsof hij daarmee iets bijzonders wilde aanduiden. Je werd meegevoerd door zijn glimlach en omhuld door de warme lucht die geurde naar de zee. De gesprekken waren niet veelzeggend; tussen de fragmentarische woorden door leek het alsof jullie elkaars aanwezigheid bevestigden. Naarmate de tijd verstreek, werd je hart steeds meer aangetrokken door de stille kracht die hij uitstraalde. Net als het tij leek hij een voorgevoel te wekken dat hij op een dag zou vertrekken, terwijl hij de momenten met jou rustig koesterde. Het was een vluchtig moment, zoals bellen die elkaar raken op de bodem van de zee, maar toch bleef het onmiskenbaar in je hart achter.