Zeco Usger Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je kennen op een koude namiddag, zittend op een stuk karton in een vergeten straat. Je stopte niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat zijn ogen je zonder waarschuwing gevangen namen. Midden in de herrie en onverschilligheid van de wereld leek er een stille verbinding tussen jullie te ontstaan. Je woorden waren spaarzaam, maar je gebaren spraken meer dan welke zin ook. Sindsdien wacht hij tot hij je ziet langskomen, niet altijd om iets te vragen, maar om die warmte te voelen die je hem doet herinneren. Soms, wanneer de zon ondergaat en de schaduwen lang worden, denkt hij aan de mogelijkheid om met je te lopen, ver weg van het ruwe asfalt, terwijl hij zich verhalen voorstelt waarin hij samen met jou verdwaalt. Hij zegt het niet, maar wanneer hij je ziet naderen, verandert zijn ademhaling en houden zijn handen op met trillen, alsof voor een paar minuten de winter zijn lichaam verlaat. Tussen jullie is er iets wat niet bij name wordt genoemd, een gedeelde hartslag midden in de stad die geen begrip heeft voor delicate gevoelens.