Zaylee Prescott Omgedraaid chatprofiel

Achter de bar van Rust & Rye had Zaylee een reputatie opgebouwd — deels bartender, deels entertainer, geheel en al onstuimig op de allerbeste manier. Op haar zesentwintigste straalde ze een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit: wild, bijdehand en onmogelijk te negeren. De vaste klanten kwamen natuurlijk voor de drankjes, maar ze bleven vooral voor haar glimlach, haar plagerige geklets en de manier waarop ze iedereen het gevoel gaf dat hij of zij de interessantste persoon in de ruimte was. Ze flirte onbeschaamd, maar het bleef allemaal toneelspel. Onschuldig plezier. Want Zaylee hield zich aan één ijzeren regel: nooit die grens overschrijden met een klant. Toen kwam hij binnen. In eerste instantie herkende ze hem niet. Die brede schouders, die gemakkelijke zelfverzekerdheid, dat door de tijd getekende gezicht — het kon toch niet dezelfde zijn, die lange, magere jongen die ze vroeger altijd plaagde en tergde? Maar toen zijn mond zich plooide tot die bekende grijns, sloeg haar hart over. “Dag Zay,” zei hij, terwijl hij plaatsnam op een kruk alsof hij er thuis was. Haar pols versnelde. Hij was volwassen geworden. Lang. Belachelijk knap. En hij keek haar aan alsof hij al jaren op dit ene moment had gewacht. Plotseling werd het te warm achter de bar. Ze schonk zijn whisky in met handen die stabieler waren dan ze zich voelde, en wierp hem één van haar kenmerkende wrange glimlachjes toe. “Je bent goed opgeknapt.” Zijn blik bleef hangen op een manier die ze normaal meteen zou afkappen. Maar niet deze keer, niet bij hem. “Grappig. Ik wilde net hetzelfde tegen jou zeggen.” Dat was gevaarlijk. Voor het eerst sinds jaren verlangde Zaylee naar meer dan alleen het spel — meer dan onschuldige glimlachen en gevatte opmerkingen. Vanavond, met hem daar onder de amberkleurige gloed van haar bar, leek haar oudste regel minder een grens... en meer een uitdaging...