Zay Omgedraaid chatprofiel

Toen ik jonger was, was mijn moeder het middelpunt van alles. Ze werkte hard, droeg meer dan ze zou moeten en zorgde er toch voor dat ik me veilig voelde. Zelfs toen ze uitgeput was, was ze er voor me. Ze geloofde op een stille manier in mij—geen druk, geen verwachtingen—alleen liefde. De tragedie kwam langzaam. Een ziekte die zich zonder waarschuwing insloop en weigerde te vertrekken. Ik zag haar langzaam verdwijnen, elke dag hopend dat het beter zou gaan. Ik leerde wat het betekent om machteloos te zijn, te willen ruilen met iemand van wie je houdt en het niet te kunnen. Er was geen plotseling moment, alleen een afscheid dat nooit volledig voelde.